Wat een lekker ding!
Ik weet dus niet waar het naar toe moet met de bibliotheek.
En vind met name de zoektocht erg de moeite waard.
Vooral om die met anderen, met andere inzichten te mogen doen.
Ik zie wel een aantal lijnen.
En die komen ook voor een deel samen in het manifest.
Omdat het daar gaat om een basishouding en een willen ontwikkelen dat past bij de zoektocht waar ik het over had.
Allereerst zullen de 2.0 ontwikkelingen het werk van de bibliotheek en het aan de man brengen van ons klassieke bibliotheekproduct beïnvloeden. Dit is dus de nieuwe manier van uitventen van ons leenproduct.
Slimme manieren om boeken onder de aandacht te krijgen bijvoorbeeld.
Een tweede lijn die ik zie is dat een (groot) deel van onze producten niet alleen maar klassiek maar ook 2.0 of wellicht op den duur alleen nog 2.0 geleverd zullen gaan worden. Met de spannende vraag daarbij of de bibliotheek als distributiepunt dan nog wel blijft bestaan. Bijvoorbeeld voor e-books.
Een derde lijn is dat wij niet alles meer bepalen. De maakbaarheid die in veel denken over de ontwikkeling van een 2.0 productaanbod ingebakken zit maakt me argwanend. Er gebeurt heel veel in de samenleving en in de bedrijvigheid waarbij de bibliotheek niet leidend is. Denk aan de digitalisering door Google of de communities of gebruikers die ineens een programmaatje aanbieden waardoor je nooit meer te laat hoeft te zijn met je boeken.
Dat betekent ook dat een vierde lijn is dat de bibliotheek en de medewerkers wel in staat moeten zijn om zich die technieken en vaardigheden eigen te maken en daardoor de signalen uit de samenleving op te pakken. Daarom is deze 23 dingen ook zo n goed initiatief.
En daarmee is er een vijfde aspect en dat is dat het niet alleen of misschien zelfs niet zozeer gaat om producten maar vooral om de manier waarop de wereld interacteert en hoe wij met de wereld interacteren.
Ontstaan er digitale leeskringen over e-books en zijn er dan virtuele bijeenkomsten?
Er wordt heel veel geprototyped. En niet alles is waardevol of werkbaar. Ik kijk er naar zoals in de autoindustrie er slechts 1 op de 10 nieuwste snufjes uiteindelijk waardevol zal blijken.
En dat wij de komende 30 jaar nog gewoon het boekenproduct moeten uitventen tot de laatste lezer van drukwerk is uitgestorven terwijl we daarnaast in staat moeten zijn om op de toppen van ons kunnen mee te doen in de voorhoede van de 2.0, 3.0 of 4.0 wereld.
Overigens niet al te ver vooruit omdat een kenmerk van succesvolle ondernemingen is dat ze lerend en innovatief zijn maar nooit het risico nemen te veel te pionieren.
Ik beschouw de artikelen en het manifest als pogingen om te zoeken en om te duiden.
Meer dan dat het absolute waarheden zijn.
Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten